Hallo allemaal,

Eindelijk weer eens even wat tijd om blog bij te werken. Hoe is het in Nederland? Mis ik erg veel aan de oranjegekte? Ik vind het wel erg jammer datk er niet ben nu we in de finale staan.. Ik zal ´onze jongens´ zeker supporten a.s. zondag, we gaan hier in een hostel in de stad met alle nederlanders de wedstrijd kijken! Toch nog een beetje het oranje gevoel hoop ik.

Eerst nog maar even vertellen over maar laatste dagen in Montevideo. Wat me het meeste is opgevallen is dat de mentaliteit van de mensen heel erg anders is. In Buenos Aires zijn de mensen nogal kortaf en als je wat vraagt wordt je wel geholpen maar niet echt met overgave oid. Echter bij aankomst in Montevideo wilden we naar een supermarkt en kregen we gelijk 4 adressen en welke de goedkoopste was, hoe we er moesten komen en hij wilde desnoods wel even stukje mee lopen bij wijze van spreken. Was toch wel even een eye-opener. Je beseft het je niet zo in BA totdat je dus ergens anders komt, waar de mentaliteit heel anders is. Ze waren in Uruguay zoveel opener en vriendelijker. Ik heb nog gevraagd aan uruguayanen hoe dat nou komt, want vond het toch wel apart. Ze zeggen dat over het algemeen mensen uit Buenos Aires veel afstandelijker zijn en bekend staan om hun arrogante houding, wat ook gelijk de reden is dat de uruguayanen zich beledigd voelen als ze voor argentijn aangezien worden.. Wel zeiden ze erbij dat het echt iets van Buenos Aires is en dat dat natuurlijk per persoon verschilt, maar vraag me toch af hoe dat komt. Ze zeggen dat de Argentijnen altijd heel graag de beste hadden willen zijn betreft economie en politiek en ook lange tijd voorop heeft gelopen in de ontwikkelingen binnen het continent, maar Brazilië en Chili steken er toch op bepaalde gebieden met kop en schouder bovenuit. Dit schijnen de Argentijnen/Porteños (mensen uit Buenos Aires) nooit helemaal te hebben geaccepteerd.

Dé grote gebeurtenis in Montevideo was de wedstrijd Uruguay - Ghana. We hebben met het hele hostel gespannen zitten kijken op de bank en écht, ze gingen LOS! Nederlandse feestjes zijn er niks bij! We hoorden binnen al getoeter en geschreeuw dus zijn we de straat op gegaan aangezien we ook nog avondeten moesten halen ergens. Alle straten en met name de hoofdstraat 28 de julio die vanaf de Plaza de Independencia loopt was bomvol met mensen! Ik heb nog nooit mensen zo hard uit hun dag zien gaan en horen zingen! Was echt een hele ervaring om daartussen te staan. Het leek wel alsof ze al de finale hadden gewonnen. Uiteindelijk konden we niet verder dan twee blokken lopen door de drukte en zijn we maar bij de MacDonalds gaan eten, waarvandaar we achter het raampje het feestgedruis voorbij konden zien komen.

Ik heb het eigenlijk best wel druk gehad de laatste tijd, maar wel allemaal met hele leuke dingen dus ik vermaak me zeker. Het is zeker de eerste 10 dagen met het reizen in Buenos Aires en naar Montevideo erg vermoeiend geweest. Ik ben blij dat ik inmiddels sinds afgelopen maandag in Córdoba zit. Kan eindelijk mijn tas een keer uitpakken en mn spullen in de kast leggen en een beetje mn eigen plekje ervan maken.

Ik woon hier de komende zes weken in een familie en ga vlakbij huis naar de universiteit. De familie is echt heel erg lief. Het is een moeder met haar dochter, de rest is allemaal het huis al uit. Foto van hen had ik eerder al geplaatst. Het zijn echt schatten want ons was verteld dat we maar twee maaltijden zouden krijgen id gezinnen, maar we werden nogal raar aangekenen toen we vroegen hoe dat dan precies ging, het antwoord was dan ook ¨Al willen jullie 4 keer per dag eten, je trekt gewoon de koelkast maar open hoor!´´. Niks te klagen dus, ik eet erg veel en heb het idee dat ik na dit korte weekje nu al 4 kilo ben aangekomen, want alles is zo lekker hier! Ze eten vooral veel zoetigheid, maar koken daarentegen wel weer alles vers, niks uit pakjes oid zoals in NL. Knorr hebben ze hier wel maar daar doen ze niet aan. Naast Belén en haar moeder is hier vijf dagen per week een schoonmaakster in huis, Lorena. Lorena kookt, doet de was en andere huishoudelijke dingen. Ik moest hier in het begint heel erg aan wennen, want in nederland is dit toch niet echt gebruikelijk, maar hier is het toch wel redelijk normaal. Men werkt tot ´s avonds laat en heeft weinig tijd voor het huishouden vaak. Ik ben zelf zo opgevoed datk altijd netjes mn bord zelf wegzet in de vaatwasser(ja paps en mams, ik neem echt wel wat manieren van jullie over ;-)), maar hier moet ik me toch enigsinds inhouden want anders sta ik dus in feite haar werk te doen.. Ze is wel ontzettend lief en heeft ook een babytje van 4 maanden, Celeste. Echt super schattig!! Ze slaapt of ze lacht dus echt een perfecte baby! Ze is enorm lief en ik ga haar dan ook binnenkort nog even op de foto zetten.

We zijn uiteindelijk dus afgelopen maandag ochtend pas aangekomen, hoewel de planning was dat dit zondag middag moest zijn, maar er waren geen buskaartjes meer te krijgen dus hebben we een dag later moeten vertrekken en de wat duurdere stoelen moeten betalen. Achteraf hadden we er niet heel veel spijt van, want je koopt dan een ´´cama´´ (bed) ticket, en dat is het dus praktisch ook, je moet je een beetje de businessclass van het vliegtuig voorstellen met roomservice en al maar dan in een bus. We zaten in aparte ruimte met zn zessen en hadden dus soort eigen kamer met zn viertjes. Ondanks de lekkere stoelen duurde 15 uur wel lang en heb ik niet heel veel geslapen.

Afgelopen woensdag zijn we voor het eerst naar school geweest. Het universiteitsterrein is erg groot maar het was een grote uitgestorven plek want iedereen is nu dus met wintervakantie en beginnen pas de 1e week van augustus weer. Er zijn alleen mensen die nu tentamen hebben. De gebouwen zijn redelijk verouderd en minder modern dan ik had verwacht maar het is te doen. Ze hebben van die stoeltjes die je vaak in van die amerikaanse filsm zien met van die tafeltjes die eraan vast zitten, wat niet echt fijn is als je linkshandig bent, want alle stoeltjes zijn gemaakt op linkshandigen! Ik heb er gelukkig eentje kunnen confisceren die dus wel een linkshandigtafeltje heeft.. ik zal me al zes weken met een stijve nek zitten haha. We hebben het heel erg relaxed want ik zit in een klas met, jawel, twee andere meisjes. De rest van de meiden zitten met zn 8en in een andere klas. Onze docent heet Juan Jose Rodriguez, hoe latino-achtig kan het zijn?! ;-) Hij is erg aardig en ik begrijp hem goed en durf ook vragen te stellen. Het is wel heel vreemd om na die tijd reizen en vrijheid, blijheid ineens weer serieus aan de bak te moeten, want we hebben echt best wel veel te doen en moeten echt door een flinke baal stof heen! Gelukkig staan er ook een hoop leuke dingen opt programma die we samen gaan doen, zoals de binnenstad in en en museum bezoeken en samen een film kijken.

Iets anders wat hier heel anders is zijn de bussen.. We nemen elke ochtend de ´colectivo´(stadsbus) naar de uni. Je hebt hier twee verschillende soorten bussen, de goedkope variant waarin je als sardientjes wordt samengepakt en maar 2 peso per ritje betaald(ze hebben hier overigens wel een hypermodern soort ov-chipkaart systeem) en je hebt de iets luxere variant voor 4 peso waarin je veel beter zit en rustiger. Ze hebben hier alleen geen roosters van wanneer de bussen rijden, je gaat gewoon bij het paaltje staan en moet maar hopen dattie komt, want net als gisteren staakten er dus een aantal en dan rijden er minder, en dacht schijnt dus elke week wel eens te gebeuren. Ze rijden praktisch met open deuren en stoppen nooit echt, ze remmen alleen af om je eruit te gooien of binnen te laten en je moet het wel even zeggen als je eruit wilt want knopjes hebben de meesten niet zoals in Nederland. Nog zoiets aparts zag ik gisteren toen we in de auto zaten, er reed namelijk een auto voorbij met een oranje zwaailicht op het dak en dus heb ik aan Belén gevraagd(die overigens heel erg grappig is achter het stuur, want ze praat met andere auto´s tijdens het rijden) wat dat was. Je kan dus dat mannetje bellen als je ´s avonds laat thuis komt en je bent alleen en je moet je auto uit om de garagedeur open te doen en weer terug te gaan, want in die korte tijd schijnen ze dus heel handig binnen te kunnen komen. Hij gaat dan dus op de uitkijk staan omdat jij hem daarvoor betaald. Vandaag vertelde moeder ook dat ze soms met twee mannen op één motor aankomen rijden als je ergens een huis binnen wilt gaan en dan grijpt er eentje je tas en vervolgens gaan ze er heel snel vandoor, ze kennen allemaal wel iemand die het is overkomen. Het advies was dus: als je twee mannen op een motor ziet, loop dan nog even een blokje om.. Wat ook echt tegen mijn gewoonte ingaat is dat als je je eten voorgeschoteld krijgt je gewoon moet beginnen met eten ookal zit nog niet iedereen aan tafel, wat ik dus wel gewend ben! Ik blijf vaak uit automatisme wachten maar dat is hier dus niet gewoon, of het nou koud of warm is, je begint gewoon - dat hoef ik thuis dus niet te proberen..

Vandaag is een belangrijke dag in Argentinië want el 9 de julio is de dag van de onafhankelijkheid en dus een feestdag. We kregen een soort speldje op met de argentijnse vlag, want ze zijn wel behoorlijk nationalistisch. We hebben hier thuis een typisch argentijns diner voorgeschoteld gekregen en de twee zussen van Belén zijn langsgekomen. Eén van die twee spreekt vloeiend nederlands blijkt!! Was zooo raar om met iemand van hier gewoon nederlands te kunnen spreken. Ze heeft een jaar in Groningen gestudeerd en een jaar gewerkt bij de Mango in Den Haag als manager, ze kan dus gewoon echt bijna nog beter NLs dan Máxima vindik!

Gisteren avond zijn we hier voor het eerst uitgeweest. We waren met alle elf de nederlandse meisjes en de latino´s voelden zich duidelijk lichtelijk geintimideerd want ze zoemden een beetje als bijen om ons heen maar echt op ons af stappen was toch best eng :P Vanavond is het plan weer even ergens wat te gaan drinken, met wie en waar weet ik nog  niet maar dat zien we dan wel weer. Dit weekend blijven Marieke en ik lekker even in Córdoba zelf en zondag willen we de wedstrijd natuurlijk ook kunnen kijken dus we blijven in de buurt. We willen de stad zelf eens goed gaan bekijken en even de tourist uit gaan hangen.

Ik hoop dat verder alles goed gaat bij jullie en ALS nederland zondag wint gaan we ook gewoon hier een feestje vieren!!! Ik hoop dat die rare octopus waar ze het zelfs híer tijdens het eten over hadden het mis heeft met zijn voorspellingen, als we dat gaan geloven heb ik hier nog een een parkiet dit denkt dat Nederlad gaan winnen..

Groetjes en heel veel liefs, mij