HOLLAND! HOLLAND! VAMOS HOLANDAA!! Zojuist heb ik net als jullie allemaal waarschijnlijk de wedstrijd Nederland - Brazilie gekeken en ik heb als trouwe supporter ook vanuit Uruguay gewoon mee zitten juigen met mn BEESIE op de bank hier! Er is hier ook een braziliaans meisje, die vond het helaas minder leuk, maar het personeel van het hostel vond het toch ook wel erg leuk dat Nederland heeft gewonnen. Ik hoop nog steeds op Ned - Arg in de finale en vanmiddag speelt Uruguay, waar we natuurlijk ook naar gaan kijken!! We zitten dit wereld kampioenschap echt in het goede wereld deel  

Maar laat ik eerst eens vertellen wat ik de afgelopen dagen allemaal heb uitgespookt sinds mijn laatste berichtje. Het lijkt alsof ik hier al heel lang ben! De tijd vliegt nu helaas al. In Buenos Aires hebben we echt heel erg veel gedaan, vooral gelopen en de tourist uitgehangen. Even een paar dingen op een rijtje.

We bezochten onder andere..

- De begraafplaats waar Evita Eduardo Perón begraven ligt. Deze begraafplaats is vrij bijzonder, omdat hij midden in het centrum van de wijk La Recoletta ligt en van de rijkere klasse is, je betaald je plekje hier per maand(!!). Er liggen onder andere ex-presidenten, legerofficieren, rechters en al dat soort mensen, dus je kunt je wel indenken wat zo´n familie grafje per maand zal kosten.. Het was erg mooi en indrukwekkend, soms ook wel een beetje creepy, want naast het graf van Evita waar iedereen naartoe ging, waren er nog zo veel andere mooie graven, maar daar ging niet iedereen heen, dus als je daar af en toe zo in je eentje liep dan was het toch wel vreemd. Sommige zijn werkelijk met goud behangen en anderen hebben van die gebroken ruitjes met spinnenwebben ervoor waardoor je die kisten gewoon aan zou kunnen raken als je zou willen, ze liggen opgstapeld tot soms wel 3 personen bij elkaar.

- Het Museo de Bellas Artes, waar de bwaking ons interessanter vond dan hun eigenlijke werk, via de walkie talkie werden we door allen eens uitvoerig bekenen.. Ze hadden een hele interessante tentoonstelling over Martin Fierro, de typische Argentijnse gaucho uit een boek van een hele bekende Argentijnse schrijver.

- De dierentuin; die dus écht anders is dan bij ons! Je betaald per attractie of je koopt een soort passepartout, en je kunt bij de ingang een emmertje kopen met eten voor de beestjes, die je dan mag voeren! Er lopen serieus gewoon een soort bevertjes en cavia achtige mini - rendieren rond, echt bizar! Gewoon los! Verder is de staat van de dierentuin nogal .. naja.. Het is zegmaar zoiets als Blijdorp 25 jaar geleden, vrij sober en simpel, maar wel grappig, ze hadden zelfs koeien maar ook lama´s! De dierentuin is overigens echt MIDDENIN het centrum, we konden er vanaf het hostel heen lopen. Het hostel zat echt op een goede locatie bleek wel steeds, want alles was goed te bereiken en ander was er de metro voor langere afstanden (voor, jawel, 0,22 cent per ritje!!). Daarnaast was het ook wel een fijne en nette wijk.. want we hebben zeker wat mindere delen gezien en ook mindere dingen meegemaakt maar daar kommik zo nog wel op terug.

- De laatste dag hebben we een fietstour gemaakt met La Bicicleta Naranja. Was echt supergoed geregeld en heel erg leuk! We waren in totaal met ons vieren en twee australiers, in het begin was het even wennen maar onderling klikte het goed. Het was wel flink oppassen want het verkeer werkt ietsje anders dan in Nederland.. ahum.. soms moet je niet te veel nadenken en gewoon rijden! De gids was een vrij jong meisje nog, Florencia heette ze, en zo af en toe stopten we en dan vertelde ze wat over gebouwen of beelden. Was echt heel erg interessant en leuk om wat meer over de geschiedenis van de stad te weten te komen en ook wat politieke dingen kwamen aan bod. We hebben uitgelegd gekregen wie San Martin was, die je overal in de stad terug vind en wat meer achtergrond informatie over Evita en Ché Guevarra. Er blijkt wel duidelijk dat er een grote tweedeling is, Buenos Aires is duidelijk veel rechtser dan de rest van het land vertelde ze, want er is maar één beeld van Evita terug te vinden en het peronismo is nog steeds een grote taboe. El Ché heeft blijkbaar ook een groot deel van zijn tijd in Buenos Aires doorgebracht maar daar is helemaal niks van terug te vinden, omdat ze dat niet interessant vinden.. We hebben in totaal 4 uur op de fiets gezeten, heerlijk gekletst en zelf over Argentijnse fietspaden gereden! Het was een van de duurste dingen die we gedaan hebben (je went op een gegeven moment een beetje aan de goedkope prijzen..) maar zeker de moeite waard!

- De wedstrijd Argentinië - México, want als je in Buenos Aires bent MOET je dat gewoon zien op een groot scherm op de Plaza San Martin tussen alle Argentijnen. Was echt een groot festijn en ze waren erg blij met onze support want we hadden argentijnse sjaaltjes gekocht en een vlaggetje bij een straatverkoper, dus we pasten helemaal in het plaatje (behalve dan ons blond haar). Het was prachtig om te zien hoe ongelofelijk stil alle straten waren vanaf een uur voor de wedstrijd, alle winkels waren leeg, de straten van minimaal 6 rijbanen kon je een dansje over maken en voor alle tv schermen van winkels stonden groepjes mensen te kijken. Bij elke goal kwam er een regen van sliertjes de lucht in en danse de hele heuvel waar we op stonden van gejoel! Nog lang na de wedstrijd gonsten de straten. We hebben flink wat fotos en een filmpje gemaakt en ik hoop straks wat fotos te kunnen uploaden.

- De wijk La Boca... en achteraf gezien hadden we dat beter iets anders kunnen plannen.. We wisten al van het hostel personeel en de Lonely Planet dat het niet een heel prettige wijk was en dat je er vooral niet ´s avonds moest gaan lopen. Dat wilden we dus ook niet doen. We kwamen vanaf het Holland Cafe ¨De Koning¨ om de wedstrijd Nederland - Slowakije te kijken en wilden eerst met de metro en daarna het laatste stukje lopen, want de metro kwam helemaal niet door La Boca. Terwijl we liepen kon je wel al zien dat het wat minder sjofele huizen waren, de straatverkopers en zwervers vermeerderden zich en we werden door locals gewaarschuwd op onze cameras te passen en vooral niet de linkerkant van de wijk in te gaan, rechts was ¨geen probleem¨(lees: beter maar houdt wel je tas goed vast!). Nog niet veel later spreekt een politie agent ons aan met hetzelde verhaal. Eerst vragen waar we heen gingen en vervolgens gezegd waar we wel en niet heen konden. Je zou toch zeggen dat na die waarschuwingen dat het wel goed moest komen want we wilden heus niet meer van de aangewezen route afwijken mr toch eigenlijk zo snel mogelijk naar het touristische gedeelte dat we wilden zien. Aan het einde van de straat staan we klaar om over te steken en Samantha wil haar camera in haar tas doen en ineens hangt er een vies klein argentijns zwerver mannetje met zijn hand in haar tas!!! Jacqueline, ik en Marieke waren nogal verbaasd en het ging allemaal zo snel dat we pas na een paar seconden doorhadden wat er gebeurde. Samantha hield zo stug vast aan haar tas dat het leek alsof hij HAAR mee wilde nemen, dus ik haar naam heel hard roepen! Gelukkig liet hij toen los en rende weg met alleen maar het hoesje van haar camera met niks erin! Was toch echt even heel erg schrikken! Gelukkig stond er aan de overkant van de straat een groepje vrouwen en en man die ons meteen wilden opvangen en desnoods helpen om naar het politiebureau te komen. Gelukkig hoefde dat allemaal niet, maar we liepen ineens wel NOG harder om bij onze bestemming te komen en wisten zeker dat we op te terugweg wel een taxi zouden nemen!! Ondanks de bijna-overval was het zeker de moeite waard want je kwam uiteindelijk in een mini wijkje terecht met hele kleurige huisjes en tango optredens, we hebben daar dan ook even lekker gegeten en zijn op de foto geweest in danshouding (wel even 10 peso neertellen natuurlijk) met de tango man. Al met al toch geslaagde middag maar wel eye-opener, op blijven letten dus! Na een paar dagen raak je een beetje gewend aan de stad en toch ongemerkt wat nonchalanter..

- La Casa Rosada, ofwel; het presidentieel paleis. Hier kon je op de foto met wat van die aangekleedde mannetjes in uniform en we hadden het die dat onze blonde haren toch wel weer enigsinds hielpen om wat sneller aan de beurt te komen voor de foto dan de rest van de opgestelde Japanners.. Eenmaal in pose wilden ze maar al te graag gezellig tussen ons in haha. Hierna moest je in de volgende rij om een ¨rondleiding¨ te krijgen door alle belangrijke zalen die je kon bezichtigen. Een van de wachten die er inmiddels bij was gekomen kwam ALLEEN ONS van alle mensen in die rij vertellen in het engels wat ons te wachten stond en waarom we moesten wachten, we bleven hem in het Spaans antwoorden maar hij ging stug door in het Engles. We hebben er wel om gelachen. Ik weet niet wat het is met die mannen in al die gebouwen maar je blijft toch een heel interessant object, zou bijna mn haar zwart gaan verven! Voor de casa rosada stonden de spandoeken van de Madres de la Plaza de Mayo, die nog steeds elke donderdag demonsteren omdat nog steeds niks bekend is over hun verdwenen familielden.

- Heel wat kerkjes, want dat zijn er echt veel hier! Wat me opvalt is dat elke kerk waar je binnenloopt bijna altijd wel een mis bezig is, of gaan beginnen en dat er zeker altijd wel minstens 15 mensen in de kerk zitten te bidden. Men is hier echt nog veel trouwer aan de kerk, van jong tot oud. Het is best bijzonder om te zien hoe anders die cultuur hier is dan bij ons, het leeft hier nog heel erg. Ook als mensen buiten langs een kerk lopen wordt er even een kruisje geslagen terwijl ze het hek vasthouden.

- en nog veeeeel meer andere dingen! We hebben zo veel gedaan en meegemaakt al in zo´n korte tijd dat ik denk dat dit de meest bijzondere dingen waren. Verder is het moeilijk te vertellen hoe het straatbeeld hier is en hoe de mensen zijn. Sinds eergisteren zijn we aangekomen per boot in Uruguay, Colonia, van waar we de bus hebben genomen naar Montevideo. Wat METEEN opviel was dat de mensen hier veel opener zijn en je graag willen helpen, de mentaliteit is zo anders dan in Argentinie, of eigenlijk Buenos Aires dan, want meer hebben we nog niet gezien natuurlijk. Ze zijn hier bijna helemaal geen touristen gewend en de ogen priemen dus nog erger in je rug, we doen maar gewoon alsof we lekker normaal zijn en schenken er niet te veel aandacht aan, dan is het niet te erg. Als je hier wat vraagt op straat word je echt door iedereen geholpen! Ook in het hostel hier (http://www.elviajerohostels.com/) hebben we veel meer contact met anderen. De eerste avond hebben me meteen tango geleerd van locals en al gepraat met een cubaan, chileen en er is ook een brazilaans meisje. Vanavond gaan we weer aan de tango en daarna naar een club toe waar we onze nieuw skills in praktijk moeten gaan brengen, ik ben benieuwd!! Ze zijn super aardig allemaal dus komt vast goed.

De planning voor vandaag is verder beetje uitrusten want we zijn erg moe van 5 dagen allemaal lopen door BA van ´s ochtends vroeg tot  ´s avonds laat en hier in montvideo is er ook minder te zien voor touristen, het is volgens ons leuker in de zomer want de stranden zijn prachtig, we gaan morgen dan ook fietshuren en daarmee de hele boulevard affietsen. We hopen op wat beter weer, want het is hier erg vochtig en gisteren de hele dag bewolkt, vandaag prikt het zonnetje gelukkig want het is best koud! We slapen met flinke dekens en een mini kacheltje, want centrale verwarming hebben ze niet..

We gaan zo het busticket regelen voor morgen avond, want dan moeten we alweer op weg naar Córdoba, terug Argentinie in, want zondag ergens tegen de middag moeten we bij onze gastfamilie aankomen. Waarschijnlijk horen jullie dan wel weer wat van me. Verder gaat het allemaal prima en hoop ik dat deze twee maanden heeeeel langzaam zullen gaan, ik hoef echt nog niet terug! (na 2 uur in nederlands cafe voetbal kijken hadk het wel weer beetje gehad met die Nederlanders ).

Ik heb trouwens inmiddels een Argentijnse sim-kaart gekocht, alleen hij wil niet nog niet altijd doen en hier in Uruguay heb ik mn NL´se er weer even in zitten. Mar dit is het nummer in ieder geval: +54 9 1135 000 739